ဒီေန႔(၂၃.၂.၂၀၁၂) ည ၁၀း၃၀ ေလာက္မွာ ၿပည္လမ္း ေက်ာင္းေကြ႕မွတ္တိုင္၊ ဘရာဇီးသံရံုးနားမွာ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ကို ကားတိုက္သြားပါတယ္။
က်ေနာ္က ညဘက္ဆိုရင္ အိမ္ကတကၠစီကို ထြက္ေမာင္းေလ့ရွိၿပီး ရွစ္မိုင္ဘက္ကေန ၿပည္လမ္းအတိုင္း ၿမိဳ႕ထဲဘက္ကို ေမာင္း၀င္လာတယ္။
အင္းယားေလးအေက်ာ္၊ အာစီတူးကို ၀င္တဲ့ အေပါက္နားက ၿပည္လမ္းမၾကီးေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္ ကိုယ္တံုးလံုးၾကီးနဲ႔ ေသြးအိုင္ထဲ လဲေနတာကို ေတြ႕လိုက္တယ္။
ကားေတြက အဲဒီလူကို ေက်ာ္ေက်ာ္သြားၾကၿပီး ဘယ္သူမွ အဖတ္လုပ္ ဆင္းၾကည့္ၾကတာမရွိဘူး။
လူၾကီးကေတာ့ လမ္းမမွာ ဒီအတိုင္းပဲ လဲေနတယ္။ အန္တီၾကီး ၂ေယာက္က လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းနဲ႔ အဲဒီလူလဲေနတဲ့ လမ္းအလယ္ကိုသြားၾကည့္တယ္။ ၿပီးေတာ့ လုပ္ရက္လိုက္ၾကတာေနာ္လို႔ ေၿပာၿပီး လမ္းဆက္ေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။ လူေတြက လမ္းေဘးကေန ၾကည့္ၿပီး ထြက္ထြက္သြားၾကတယ္။ ဘာတစ္ခုမွ ကူညီေပးတာမရွိဘူး။
က်ေနာ္လဲ အဲဒီလူကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လွဳပ္ေနေသးတာနဲ႔ အဲဒီနားမွာရွိတဲ့ ဘရာဇီးသံရံုးထဲကို၀င္ၿပီး အေစာင့္ေတြကို လူတစ္ေယာက္ကို ကားတိုက္ထားတဲ့အေၾကာင္း၊ ရဲကိုအေၾကာင္းၾကားဖို႔ ဖံုးဆက္ခ်င္တဲ့အေၾကာင္း ေၿပာပါတယ္။
အဲဒီသံရံုးအေစာင့္ေကာင္ေလးေတြကို ကားတိုက္ထားတာ မသိဘူးလားလို႔ေမးေတာ့ သိတယ္တဲ့။ ရဲကိုဖုန္းဆက္ၿပီးပလားေမးေတာ့ မဆက္ဘူးတဲ့။ ဒါေပမဲ့ ကားတိုက္တဲ့အသံၾကားၿပီးေတာ့ ကားတစ္စီးက သံရံုးေရွ႕ရပ္ၿပီးေတာ့ ေမာင္းေၿပးသြားတယ္လို႔ ေၿပာတယ္။ နံပါတ္မွတ္ထားလိုက္တယ္တဲ့။ က်ေနာ္အဲဒီကို ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္က ကားတိုက္ၿပီးလို႔ ၁၀မိနစ္ေလာက္ ရွိၿပီေၿပာတယ္။
အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္လဲ သူတို႔ဆီကဖုန္းနဲ႔ ၁၉၉ ကိုဆက္တယ္။ ဘယ္သူမွ ဖုန္းလာမကိုင္ဘူး။ ၃ေခါက္ေလာက္ဆက္ၿပီး မရေတာ့ အေရးေပၚလူနာတင္ယာဥ္ ၁၉၂ ကို ဖုန္းဆက္တယ္။ အဲဒီနံပါတ္ကလည္း ဘယ္သူမွ လာမကိုင္ဘူး။ က်ေနာ္လဲ စိတ္ပ်က္ၿပီး လွည္းတန္းက ယာဥ္ထိန္းရဲကို သြားေခၚမယ္ဆိုၿပီး အဲဒီသံရံုးထဲက ထြက္လာေတာ့ အၿပင္မွာ ယာဥ္ထိန္းရဲတစ္ေယာက္ ေရာက္ေနတယ္။
သူက မင္းဓမၼလမ္းနဲ႔ ၿပည္လမ္းေထာင့္က ပိြဳင့္ကပါ။ သူ႔ကို ကားတစ္စီးက လူတိုက္မိတဲံ့အေၾကာင္းေၿပာၿပီး အဲဒီကားနဲ႔ လိုက္ပို႔သြားတယ္တဲ့။ အဲဒီ ယာဥ္ထိန္းကိုခြင့္ေတာင္းၿပီး ေသြးအိုင္ထဲလဲေနတဲ့အဲဒီလူကို က်ေနာ္နဲ႔ တၿခားတကၠစီသမားတစ္ေယာက္တို႔ ေၿခတစ္ဖက္လက္တစ္ဖက္ကိုင္ၿပီး ပလက္ေဖာင္းေပၚ မတင္လိုက္ၾကတယ္။
အဲဒီလူပံုက ကရင္ရုပ္၊ အသက္ ၄၀ေလာက္ ရွိမယ္။ ေခါင္းကြဲေနၿပီး ႏွာေခါင္းထဲကလည္း ေသြးေတြထြက္ေနတယ္။ ပက္လက္လွန္ထားေတာ့ ႏွာေခါင္းက ထြက္တဲ့ေသြးေတြက မ်က္လံုးေပၚကို စီးက်ၿပီး မ်က္လံုးမွာ ေသြးေတြၿပည့္ေနတယ္။ အရက္နံ႕ေတြ တေထာင္းေထာင္းထြက္ေနၿပီးေတာ့ ပါးစပ္က တအင္းအင္း နဲ႔ ၿငီးေနတယ္။
ယာဥ္ထိန္းရဲကလည္း စက္နဲ႔လွမ္းၿပီး လူနာတင္ယာဥ္ လွမ္းေခၚတယ္။ လူနာတင္ယာဥ္ မလာခင္မွာ ဘရာဇီးသံရံုးက အေစာင့္ေလးေတြဆီမွာ ကားနံပါတ္မွတ္ထားတာရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္ေၿပာလိုက္ေတာ့ သူတို႔ဆီက ကားနံပါတ္ယူၿပီး ရဲရံုးကို အေၾကာင္းၾကားတယ္။ လူနာတင္ကားက ၁၅မိနစ္ေလာက္မွာ ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီလူကို က်ေနာ္တို႔ေတြ ၀ိုင္းမၾကီး လူနာတင္ကားထဲ ထည့္ေပးလိုက္ၾကတယ္။
ဟိုတေလာတုန္းက တရုတ္ၿပည္မွ ကေလးေလးကိ ုကားၾကိတ္သြားတဲ့ ကိစၥနဲ႔ပါတ္သတ္ၿပီး တရုတ္ေတြ အရမ္းအတၱၾကီးတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ေတြ ၀ိုင္းေၿပာၾကတယ္။ အခုလဲ ဒီလူကို ကားတိုက္သြားတဲ့ ကိစၥမွာလဲ က်ေနာ္တို႔ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြ အတၱၾကီးတယ္လို႔ ေၿပာခ်င္တယ္။
၁။ လူတစ္ေယာက္လံုး ကားတိုက္ခံရၿပီး ေသြးအိုင္ထဲလဲေနတာကို ၁၀မိနစ္ေလာက္ ၾကာတဲ့အထိ လမ္းေဘးက ၿဖတ္သြားၿဖတ္လာေတြေရာ၊ ကားေတြေရာက ဘာတစ္ခုမွ မကူညီၾကဘူး။ (ၿပည္လမ္းမၾကီး အလယ္ေကာင္မွာ လူတစ္ေယာက္ လဲက်ေနတာ မၿမင္တဲ့ကားက ထပ္ၿပီး ၾကိတ္မိသြားရင္ ပိုမဆိုးေပဘူးလား။)
၂။ သံရံုးအေစာင့္ ၀န္ထမ္းေတြကလည္း လူတစ္ေယာက္လံုး ကားတိုက္ခံရတာကို သိရက္နဲ႔ ဘာလို႔ ဒီအတိုင္း ေနရက္ၾကတာလဲ။( သူတို႔ေတြ ေရွးဦးသူနာၿပဳ First Aid ကိုေတာ့ နားလည္ထားမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။ သူတို႔ကို First Aid ရွိလားလို႔ေမးေတာ့ မရွိဘူးလို႔ေၿပာတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က တာ၀န္ရွိတဲ့ ရဲေတြ။ ယာဥ္ထိန္းေတြ၊ လူနာတင္ယာဥ္ေတြကို ဘာလို႔ အေၾကာင္းမၾကားရတာလဲ)
၃။ ၁၉၉ ၿပည္သူ႔ရဲ ၊ ၁၉၂ လူနာတင္ယာဥ္ စတဲ့ ၂၄နာရီ ၿပည္သူ႔ေရးရာ ၀န္ေဆာင္မႈေတြက ဘာလို႔ ဖုန္းမကိုင္ၾကတာလဲ။ တာ၀န္မဲ့လြန္းပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ေတြ ဒီလိုေစာက္သံုးမက်တဲ့ဟာေတြကို ဘယ္လို ယံုၾကည္ၿပီး ပံုအပ္ၾကမွာတုန္း။
ဒီမိုကေရစီ၊ ဒီမိုကေရစီ နဲ႔ဖင္ကြဲေအာင္ ေအာ္ေနတဲ့ၿမန္မာေတြ။
ခင္ဗ်ားတို႔မွာ ဒီမိုကေရစီရဲ့ အႏွစ္သာရၿဖစ္တဲ့ လူသားခ်င္းစာနာတတ္တဲ့စိတ္ ရွိၾကလို႔လား။
အဲဒီ လမ္းမေပၚမွာ လဲေနတဲ့သူဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔ အေဖ၊ ဦးေလး၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း ဆိုရင္ေရာ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ ဒီလိုမ်ိဳး ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလုိမ်ိဳး ၾကည့္ေနၾကမွာလား။
ေသြးအိုင္ထဲမွာ လူးလွိမ့္ေအာ္ဟစ္ေနတဲ့ ဒီလူက ခင္ဗ်ားတို႔အတြက္ အထူးအဆန္းၾကည့္စရာတစ္ခု ၿဖစ္ေနလို႔လား။
က်ဳပ္တို႔ ၿမန္မာေတြ အတၱၾကီးၾကတယ္ဆိုတာ ဒီေန႔ က်ဳပ္ကိုယ္ေတြ႕ ၾကံဳခဲ့ရတယ္။
က်ဳပ္မ်က္စိထဲမွေတာ့ အဲဒီေသြးအိုင္ထဲက လူးလွိမ့္ေနတဲ့သူကို သြားၾကည့္ၿပီး လုပ္ရက္လိုက္ၾကတာေနာ္ လို႔ ေၿပာၿပီး ဘာမွမကူညီပဲ ထြက္သြားခဲ့တဲ့ အန္တီၾကီး ၂ေယာက္ရဲ့ အသံကိုပဲ ၾကားေယာင္ေနတယ္ဗ်ာ။
ကိုသက္
၂၃.၂.၂၀၁၂ facebook မွကူးယူတင္ၿပေပးသည္
က်ေနာ္က ညဘက္ဆိုရင္ အိမ္ကတကၠစီကို ထြက္ေမာင္းေလ့ရွိၿပီး ရွစ္မိုင္ဘက္ကေန ၿပည္လမ္းအတိုင္း ၿမိဳ႕ထဲဘက္ကို ေမာင္း၀င္လာတယ္။
အင္းယားေလးအေက်ာ္၊ အာစီတူးကို ၀င္တဲ့ အေပါက္နားက ၿပည္လမ္းမၾကီးေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္ ကိုယ္တံုးလံုးၾကီးနဲ႔ ေသြးအိုင္ထဲ လဲေနတာကို ေတြ႕လိုက္တယ္။
ကားေတြက အဲဒီလူကို ေက်ာ္ေက်ာ္သြားၾကၿပီး ဘယ္သူမွ အဖတ္လုပ္ ဆင္းၾကည့္ၾကတာမရွိဘူး။
လူၾကီးကေတာ့ လမ္းမမွာ ဒီအတိုင္းပဲ လဲေနတယ္။ အန္တီၾကီး ၂ေယာက္က လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းနဲ႔ အဲဒီလူလဲေနတဲ့ လမ္းအလယ္ကိုသြားၾကည့္တယ္။ ၿပီးေတာ့ လုပ္ရက္လိုက္ၾကတာေနာ္လို႔ ေၿပာၿပီး လမ္းဆက္ေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။ လူေတြက လမ္းေဘးကေန ၾကည့္ၿပီး ထြက္ထြက္သြားၾကတယ္။ ဘာတစ္ခုမွ ကူညီေပးတာမရွိဘူး။
က်ေနာ္လဲ အဲဒီလူကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လွဳပ္ေနေသးတာနဲ႔ အဲဒီနားမွာရွိတဲ့ ဘရာဇီးသံရံုးထဲကို၀င္ၿပီး အေစာင့္ေတြကို လူတစ္ေယာက္ကို ကားတိုက္ထားတဲ့အေၾကာင္း၊ ရဲကိုအေၾကာင္းၾကားဖို႔ ဖံုးဆက္ခ်င္တဲ့အေၾကာင္း ေၿပာပါတယ္။
အဲဒီသံရံုးအေစာင့္ေကာင္ေလးေတြကို ကားတိုက္ထားတာ မသိဘူးလားလို႔ေမးေတာ့ သိတယ္တဲ့။ ရဲကိုဖုန္းဆက္ၿပီးပလားေမးေတာ့ မဆက္ဘူးတဲ့။ ဒါေပမဲ့ ကားတိုက္တဲ့အသံၾကားၿပီးေတာ့ ကားတစ္စီးက သံရံုးေရွ႕ရပ္ၿပီးေတာ့ ေမာင္းေၿပးသြားတယ္လို႔ ေၿပာတယ္။ နံပါတ္မွတ္ထားလိုက္တယ္တဲ့။ က်ေနာ္အဲဒီကို ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္က ကားတိုက္ၿပီးလို႔ ၁၀မိနစ္ေလာက္ ရွိၿပီေၿပာတယ္။
အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္လဲ သူတို႔ဆီကဖုန္းနဲ႔ ၁၉၉ ကိုဆက္တယ္။ ဘယ္သူမွ ဖုန္းလာမကိုင္ဘူး။ ၃ေခါက္ေလာက္ဆက္ၿပီး မရေတာ့ အေရးေပၚလူနာတင္ယာဥ္ ၁၉၂ ကို ဖုန္းဆက္တယ္။ အဲဒီနံပါတ္ကလည္း ဘယ္သူမွ လာမကိုင္ဘူး။ က်ေနာ္လဲ စိတ္ပ်က္ၿပီး လွည္းတန္းက ယာဥ္ထိန္းရဲကို သြားေခၚမယ္ဆိုၿပီး အဲဒီသံရံုးထဲက ထြက္လာေတာ့ အၿပင္မွာ ယာဥ္ထိန္းရဲတစ္ေယာက္ ေရာက္ေနတယ္။
သူက မင္းဓမၼလမ္းနဲ႔ ၿပည္လမ္းေထာင့္က ပိြဳင့္ကပါ။ သူ႔ကို ကားတစ္စီးက လူတိုက္မိတဲံ့အေၾကာင္းေၿပာၿပီး အဲဒီကားနဲ႔ လိုက္ပို႔သြားတယ္တဲ့။ အဲဒီ ယာဥ္ထိန္းကိုခြင့္ေတာင္းၿပီး ေသြးအိုင္ထဲလဲေနတဲ့အဲဒီလူကို က်ေနာ္နဲ႔ တၿခားတကၠစီသမားတစ္ေယာက္တို႔ ေၿခတစ္ဖက္လက္တစ္ဖက္ကိုင္ၿပီး ပလက္ေဖာင္းေပၚ မတင္လိုက္ၾကတယ္။
အဲဒီလူပံုက ကရင္ရုပ္၊ အသက္ ၄၀ေလာက္ ရွိမယ္။ ေခါင္းကြဲေနၿပီး ႏွာေခါင္းထဲကလည္း ေသြးေတြထြက္ေနတယ္။ ပက္လက္လွန္ထားေတာ့ ႏွာေခါင္းက ထြက္တဲ့ေသြးေတြက မ်က္လံုးေပၚကို စီးက်ၿပီး မ်က္လံုးမွာ ေသြးေတြၿပည့္ေနတယ္။ အရက္နံ႕ေတြ တေထာင္းေထာင္းထြက္ေနၿပီးေတာ့ ပါးစပ္က တအင္းအင္း နဲ႔ ၿငီးေနတယ္။
ယာဥ္ထိန္းရဲကလည္း စက္နဲ႔လွမ္းၿပီး လူနာတင္ယာဥ္ လွမ္းေခၚတယ္။ လူနာတင္ယာဥ္ မလာခင္မွာ ဘရာဇီးသံရံုးက အေစာင့္ေလးေတြဆီမွာ ကားနံပါတ္မွတ္ထားတာရွိတယ္လို႔ က်ေနာ္ေၿပာလိုက္ေတာ့ သူတို႔ဆီက ကားနံပါတ္ယူၿပီး ရဲရံုးကို အေၾကာင္းၾကားတယ္။ လူနာတင္ကားက ၁၅မိနစ္ေလာက္မွာ ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီလူကို က်ေနာ္တို႔ေတြ ၀ိုင္းမၾကီး လူနာတင္ကားထဲ ထည့္ေပးလိုက္ၾကတယ္။
ဟိုတေလာတုန္းက တရုတ္ၿပည္မွ ကေလးေလးကိ ုကားၾကိတ္သြားတဲ့ ကိစၥနဲ႔ပါတ္သတ္ၿပီး တရုတ္ေတြ အရမ္းအတၱၾကီးတယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ေတြ ၀ိုင္းေၿပာၾကတယ္။ အခုလဲ ဒီလူကို ကားတိုက္သြားတဲ့ ကိစၥမွာလဲ က်ေနာ္တို႔ ၿမန္မာလူမ်ိဳးေတြ အတၱၾကီးတယ္လို႔ ေၿပာခ်င္တယ္။
၁။ လူတစ္ေယာက္လံုး ကားတိုက္ခံရၿပီး ေသြးအိုင္ထဲလဲေနတာကို ၁၀မိနစ္ေလာက္ ၾကာတဲ့အထိ လမ္းေဘးက ၿဖတ္သြားၿဖတ္လာေတြေရာ၊ ကားေတြေရာက ဘာတစ္ခုမွ မကူညီၾကဘူး။ (ၿပည္လမ္းမၾကီး အလယ္ေကာင္မွာ လူတစ္ေယာက္ လဲက်ေနတာ မၿမင္တဲ့ကားက ထပ္ၿပီး ၾကိတ္မိသြားရင္ ပိုမဆိုးေပဘူးလား။)
၂။ သံရံုးအေစာင့္ ၀န္ထမ္းေတြကလည္း လူတစ္ေယာက္လံုး ကားတိုက္ခံရတာကို သိရက္နဲ႔ ဘာလို႔ ဒီအတိုင္း ေနရက္ၾကတာလဲ။( သူတို႔ေတြ ေရွးဦးသူနာၿပဳ First Aid ကိုေတာ့ နားလည္ထားမယ္ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။ သူတို႔ကို First Aid ရွိလားလို႔ေမးေတာ့ မရွိဘူးလို႔ေၿပာတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က တာ၀န္ရွိတဲ့ ရဲေတြ။ ယာဥ္ထိန္းေတြ၊ လူနာတင္ယာဥ္ေတြကို ဘာလို႔ အေၾကာင္းမၾကားရတာလဲ)
၃။ ၁၉၉ ၿပည္သူ႔ရဲ ၊ ၁၉၂ လူနာတင္ယာဥ္ စတဲ့ ၂၄နာရီ ၿပည္သူ႔ေရးရာ ၀န္ေဆာင္မႈေတြက ဘာလို႔ ဖုန္းမကိုင္ၾကတာလဲ။ တာ၀န္မဲ့လြန္းပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ေတြ ဒီလိုေစာက္သံုးမက်တဲ့ဟာေတြကို ဘယ္လို ယံုၾကည္ၿပီး ပံုအပ္ၾကမွာတုန္း။
ဒီမိုကေရစီ၊ ဒီမိုကေရစီ နဲ႔ဖင္ကြဲေအာင္ ေအာ္ေနတဲ့ၿမန္မာေတြ။
ခင္ဗ်ားတို႔မွာ ဒီမိုကေရစီရဲ့ အႏွစ္သာရၿဖစ္တဲ့ လူသားခ်င္းစာနာတတ္တဲ့စိတ္ ရွိၾကလို႔လား။
အဲဒီ လမ္းမေပၚမွာ လဲေနတဲ့သူဟာ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္တို႔ အေဖ၊ ဦးေလး၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း ဆိုရင္ေရာ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ ဒီလိုမ်ိဳး ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္သလုိမ်ိဳး ၾကည့္ေနၾကမွာလား။
ေသြးအိုင္ထဲမွာ လူးလွိမ့္ေအာ္ဟစ္ေနတဲ့ ဒီလူက ခင္ဗ်ားတို႔အတြက္ အထူးအဆန္းၾကည့္စရာတစ္ခု ၿဖစ္ေနလို႔လား။
က်ဳပ္တို႔ ၿမန္မာေတြ အတၱၾကီးၾကတယ္ဆိုတာ ဒီေန႔ က်ဳပ္ကိုယ္ေတြ႕ ၾကံဳခဲ့ရတယ္။
က်ဳပ္မ်က္စိထဲမွေတာ့ အဲဒီေသြးအိုင္ထဲက လူးလွိမ့္ေနတဲ့သူကို သြားၾကည့္ၿပီး လုပ္ရက္လိုက္ၾကတာေနာ္ လို႔ ေၿပာၿပီး ဘာမွမကူညီပဲ ထြက္သြားခဲ့တဲ့ အန္တီၾကီး ၂ေယာက္ရဲ့ အသံကိုပဲ ၾကားေယာင္ေနတယ္ဗ်ာ။
ကိုသက္
၂၃.၂.၂၀၁၂ facebook မွကူးယူတင္ၿပေပးသည္
0 comments:
Post a Comment
မွတ္ခ်က္မ်ားကို စီစစ္ျပီးမွ ေဖာ္ျပေပးမည္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ ဤစာမ်က္ႏွာေပၚမွာ
ခ်က္ခ်င္း ျမင္ရမည္မဟုတ္ပါ။ မၾကာခင္ ေနာက္တခါ ျပန္လာျပီး မိမိ၏
မွတ္ခ်က္ကို ျပန္ၾကည့္ပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။